شمارهٔ ٣٩۵ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ابن یمین دریغ یساری نیافتست
بر قدر همتی که بدو داد کردگار
ور یافتی ز پاشش زر در ره صواب
دشمنش تاج دار شدی دوست تاجدار
زر بهر دشمنان طلب و بهر دوستان
چون بگذری ازین دو نیاید بهیچ کار
آنرا عزیز مصر جهان دان که بهر عرض
از پاک جوهری عرضش آمدست خوار
نرگس فکنده سر چو ززر چشم او پر است
دست کشاده دارد از آن سر کشد چنار
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
ابن یمین در این شعر به این نکته اشاره می‌کند که هر کسی به اندازه همت و ارزش خود از طرف خداوند مورد توجه قرار می‌گیرد. اگر فردی حتی از زر و ثروت نیز بهره‌مند شود، اما با دشمنی تاجدار شود، هیچ فایده‌ای نخواهد داشت. او همچنین به ارزش‌های واقعی زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که طلا و ثروت برای دشمنان ارزش دارد، اما در نهایت، کسی که از ویژگی‌های معنوی و اخلاقی برخوردار نباشد، ارزشش کمتر است. او به زیبایی‌های طبیعی مثل نرگس اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که زیبایی واقعی در درون است و نه در ظواهر.