نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ٣٩۶ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

ایدل نصیحتم بشنو تا برون بری

گوی مراد از خم چو کان روزگار

خواری مکش ز حرص چو مرغان خانگی

سیمرغ وار قاف قناعت کن اختیار

چون شیر شرزه یکتنه میباش در جهان

مانند گاو چشم بکنجاره پر مدار

شادان مشو ز نیک و ز بد هم غمین مباش

میدار ممکنات جهان جمله در شمار

میدان که بودنی بوجود آید از عدم

تا چرخ را بود زبر این مدر مدار

تخمی که کشته ئی بر آن بدروی بصبر

من بعد هر چه بایدت ایدل برو بکار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن نصیحتی است به زبان شاعرانه که به فردی به نام ایدل گفته می‌شود. در این نصیحت به او توصیه می‌شود که از حرص و آز دوری کند و به تحقق قناعت بپردازد. او را تشویق می‌کند که مانند شیر قوی و مستقل باشد و از نگرانی‌های دنیوی دوری کند. همچنین به این نکته اشاره می‌شود که همه چیز در دنیا از عدم به وجود می‌آید و در مقابله با مشکلات باید صبوری پیشه کند. در نهایت این نصیحت به ایدل می‌گوید که هرچه نیاز دارد، باید به عمل بپردازد.