نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ٣٩٧ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

ای همای همت عالی تو

کر کسان چرخ را کرده شکار

از هوای مجلست باز آمدم

انزوا کردم چو سیمرغ اختیار

همچو صعوه دم زدم بر رنگ از آن

شد حریفت عندلیب آسا هزار

یک بطی می هست چون چشم خروس

جلوه ئی کن سوی من طاووس وار

تا بشادی هردو چون زاغ کمان

گوشه ئی گیریم رغم روزگار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان احساسات و آرزوهای شاعر پرداخته است. شاعر از همت بلند خود سخن می‌گوید و به شکار فرصت‌ها اشاره می‌کند. او از فضایی که دوست دارد، بازمی‌گردد و تصمیم می‌گیرد همچون سیمرغ در انزوا زندگی کند. به زیبایی و ظرافت طبیعت نیز اشاره دارد و از عشق و دوستی می‌گوید که شبیه زاغ و کمان می‌خواهد به شادی بگذرانند و کنار هم در برابر سختی‌های روزگار قرار گیرند.