شمارهٔ ۴١۵ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
چو دنیا کند با تو بخشش تو نیز
ببخشش که گردان بود روزگار
نه از جود یابد چو آمد کمی
نه بخلش بود چون شود گوشدار
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این دو بیت به این نکته اشاره دارد که وقتی دنیا به تو چیزی می‌بخشد، تو نیز باید در مقابل، بخشش داشته باشی. روزگار همیشه در حال تغییر است و اگر در زمان خوشی بخشش نکنی، ممکن است در زمان سختی به تو چیزی داده نشود. بنابراین، بخشش و سخاوت در هر شرایطی ضروری است.