شمارهٔ ۴١۴ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف یک قصر زیبا و شگفت‌انگیز می‌پردازد که محل جشن و بزم شهریار است. شاعر به زیبایی و شکوه این قصر اشاره کرده و این‌که چه بسا برای بهشت خدایی نیز خجلت‌آور است. قصر مانند بهشتی پنهان در میان آب کوثر، اکنون نمایان شده است. زیبایی و نور قصر به گونه‌ای است که زمین آن همچون آسمان می‌درخشد. شاعر همچنین به این نکته اشاره می‌کند که قصر قابل مقایسه با آسمان ابدی است و همچنان پابرجا خواهد بود. در ادامه، تاکید می‌کند که شهریار، که تاج‌دار دین و ملک است، بر تمام دنیا افتخار دارد و این قصر جشنگاه اوست، جایی که جشن‌هایی به مناسبت بهار و مهرگان در آن برگزار می‌شود.