شمارهٔ ۴٢۴ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
روزی که فتوحی رسد از عالم غیبت
آن روز مبارک شمر و فال نکو گیر
ور به طلبی عمر گرانمایه مفرسای
از کهنه گرت کار بر آید کم نو گیر
در مسکن خویش ار نه بکامست معاشت
بار سفر آنجا که دلت خواست فرو گیر
ز آنکس که دل غمزده ات شاد نگردد
گر خود بمثل جان تو باشد کم او گیر
و از ابن یمین اینسخن از لطف معانی
بر لوح دلت ثبت کن و عادت و خو گیر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به روزی اشاره می‌کند که مهدی(عج) از غیبت ظهور می‌کند و آن روز را مبارک می‌داند. او به مخاطب توصیه می‌کند که اگر سعی کند و بخت خود را جستجو کند، می‌تواند به موفقیت برسد. همچنین اگر در محل زندگی‌اش خوشحال نیست، بهتر است به جایی برود که دلش می‌خواهد. شاعر به این نکته هم اشاره می‌کند که نباید از افرادی که نمی‌توانند دل شاد کنند، انتظار داشته باشد که به او کمک کنند. در انتها، او از ابن یمین به عنوان منبع الهام یاد می‌کند و از مخاطب می‌خواهد که این آموزه‌ها را در دل خود ثبت کند.