شمارهٔ ۴٣٨ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)
صاحبا بنده اگر جرمی کرد
ناوک قهر تو در شست مگیر
ور بمستی ادبی کوش نداشت
خرده زو نیست و گر هست مگیر
بشنو از شعر امیر الشعراء
یکدو بیت و سخنش پست مگیر
مست گوید همه بیهوده سخن
سخن مست تو بر مست مگیر
هر که او گیرد بر دست شراب
هر چه او گیرد بر دست مگیر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر از محبوب خود می‌خواهد که اگر او مرتکب اشتباهی شده، از قهر و خشم خود بگذرد و به بی‌اهمیتی آن جرم توجه نکند. او تأکید می‌کند که در حال مستی نباید به سخنان بی‌محتوا توجه کرد و از این رو می‌خواهد که در این حالت، به حرف‌های او و دیگران اهمیتی ندهد. در نهایت، به نظر می‌رسد که وجود شراب و مستی بر افکار و سخن‌ها تأثیرگذار است و بهتر است به آن‌ها بی‌توجهی شود.