نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴٣٩ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

صاحب اعظم جلال ملک و دین یونس که باد

انجم و افلاک را گرد مدار او مدار

پنجه زرپاش و کلک در فشانش میدهد

خجلت باد خزان ورشک ابر نوبهار

عالمی در بحر احسانش غریقند آنچنانک

ز آن میان ابن یمین را بینم و بس بر کنار

ای کریمی کز نهیب جودت استادان صنع

ساخته از سنگ خارا بهر سیم و زر حصار

چون ز بهر عرض بخشیدن غرض ذاتی تست

تا کرم ماند بگیتی از کریمان یادگار

دوستانرا دلنوازی کن برغم دشمنان

و ز رهی این بیت تضمین را بدل تو گوش دار

باد رنگینست شعر و خاک رنگین است زر

باد رنگین میستان و خاک زرین می سپار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی عظمت و کرامت شخصیتی به نام یونس است که به عنوان صاحب بزرگی در ملک و دین معرفی شده است. شاعر به توصیف ویژگی‌های او می‌پردازد و به برتری‌اش بر دیگران اشاره می‌کند. یونس به مانند خورشید در عرصه وجود می‌درخشد و بادی که نماد فصلی تازه است در برابر او خجل است. شاعر برای او دعا می‌کند که همواره در یادها باقی بماند و نسبت به دوستانش مهربان باشد و در برابر دشمان صبور. در نهایت، شاعر به زیبایی و ارزش‌های شعر و هنر اشاره می‌کند و آنها را با رنگ‌ها و زینت‌های طبیعی مقایسه می‌کند.