شمارهٔ ۴۴۶ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
کسی خوش بر آید در این روزگار
که باشد بدستش یکی از سه کار
نخستین حکومت که آن منصبی است
کز آنجا گشاید بسی کار و بار
دوم کار سرهنگ تندست و تیز
که یکسان بود نزد او مور و مار
دگر کار از آن هر سه خواهند گیست
که خواهنده نندیشد از ننگ و عار
ز هر سو بدست آورد لوت و بوت
بشادی بر آرد زانده دمار
چو ابن یمین زین سه فرقه نبود
نشد لاجرم حاصل او را یسار
ز سستی اصحاب دولت کنون
بسختی بسر میبرد روزگار
سپهرا کفافی نخواهیش داد
ز هی بیحیائی ز خود شرم دار
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره شرایط روزگار و مشکلاتی است که انسان‌ها با آن مواجه‌اند. شاعر می‌گوید که در این زمانه، کسی موفق و خوشبخت خواهد بود که یکی از سه مقام را بدست آورد: حکومت، سرهنگی و یا کسب و کار. او به مشکلات و ناکامی‌های افرادی که در تلاش برای رسیدن به این مقام‌ها هستند اشاره می‌کند و می‌گوید که برخی به راحتی و بدون تفکر درباره عواقب، به دست آوردن اموال را هدف خود قرار داده‌اند. در نهایت، شاعر به کمبود اخلاق و صداقت در جامعه اشاره می‌کند و از عواقب منفی این رفتارها ابراز نگرانی می‌کند.