نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۵۶ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

نزد اهل زمانه از که و مه

گر عبیدند جمله گر احرار

هست عقل معاش آن بکمال

که زید در جمله منافق وار

و آنکه امساک غالبست برو

اوست اکفی اکفاه در همه کار

زین دو فرقه چو نیست ابن یمین

زان بر خواجگان دنیی دار

هست عقل معاش او اندک

هست اتلاف مال او بسیار

من و اتلاف مال و بیعقلی

وین فضیحت کزوست فخر تبار

و آن گروه و تجمل دنیا

و آن رویت که اوست مایه عار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن به بررسی ویژگی‌های افراد در زمانه و موقعیت اجتماعی آنها می‌پردازد. نویسنده به دو دسته از مردم اشاره می‌کند: آن‌هایی که در ظاهر عاقل و دانشمند به نظر می‌رسند ولی در واقع منافق هستند و گروه دیگری که به جنبه‌های مادی و زیبایی‌های دنیا اهمیت می‌دهند. در نهایت، او بر این نکته تأکید می‌کند که عقل و درک صحیح در مدیریت زندگی و امور مالی کم است و این نقص می‌تواند باعث اتلاف مال و بی‌عقلی شود. همچنین، او تأکید می‌کند که تجمل‌گرایی و وابستگی به مادیات می‌تواند باعث عار و شرمندگی باشد.