نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۵٨ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

نا کسانیکه درین دور حریفان تواند

هر یکی را چو صراحی سوی جامست نظر

خرده ئی گر ز تو بینند چه هشیار و چه مست

سرزنش را ببزرگانش رسانند خبر

در خمار ار شودت جان و جهان جمله بباد

نکند بر تو یکی با قدحی باده گذر

رو مسیحا نفسا زین خرکان روی بتاب

هم طویله نسزد عیسی مریم با خر

ابلق چرخ سزد مرکب تو همچو مسیح

خر خری لایق تو نیست خرا مبار مخر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به نوعی انتقاد از افرادی است که خود را در مقام رقیب می‌دانند و به دیگران نگاه می‌کنند. شاعر می‌گوید هرکس که به شما خرده بگیرد، صداش به بزرگان می‌رسد. اگرچه در حالتی مستی باشید، کسی به شما باده نمی‌دهد. شاعر به عیسی مسیح اشاره می‌کند و می‌گوید که او نباید با خرهایی که در اطراف او هستند، هم‌نشینی کند، زیرا مقام او بسیار بالاتر از آن است. در پایان به این نکته اشاره می‌کند که اگرچه ممکن است شرایط دشواری پیش بیاید، اما نباید خود را به کثرات دنیا بسپاریم و باید به مقام والای خود توجه کنیم.