شمارهٔ ۴۶ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
یک دو سیمین تن و یاری دو سه چاریم بهم
خورده هر روز منی پنج شش از باده ناب
هفته ئی مجلس ما طعنه زن هشت بهشت
بود و امروز تهی گشت صراحی ز شراب
ای تو در طاق نه ابروی فلک جفت کرم
وقت ما را بمنی ده می گلگون دریاب
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به موضوع دوری و عدم نوشیدن شراب اشاره دارد. شاعر به شبهای پرنشاطی که با دوستانش سپری میکرده، اشاره میکند و از حال و هوای خوشی که درگذشته داشتند، یاد میکند. او از معشوقهاش میخواهد که به زندگیاش رنگ و روح ببخشد و او را از تنهایی نجات دهد. شعر به نوعی بیانگر نوستالژی و longing برای لحظات خوب و پرشور است.