شمارهٔ ۴۶٢ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
اگر تنعم و دولت دهد بپوش و بخور
بدوستانت بده آنچه از تو ماند باز
وگر مخالف طبع تو نغمه ئی سازد
مرنج و نیز مرنجان و جان و دل مگداز
که روزگار حرونست و ناگهان بر مد
نه مال ماند و منصب نه جاه ماند و ناز
چنانکه گفته درآنقطعه آنحکیم خرد
زمانه با تو نسازد تو با زمانه بساز
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به این موضوع اشاره دارد که اگر زندگی به شما نعمت و خوشی میدهد، از آن بهرهمند شوید و به دوستانتان نیز کمک کنید. اما اگر چیزی برخلاف میل شما پیش بیاید، نباید ناراحت شوید و نه خود را آزار دهید و نه دیگران را. چون روزگار همیشه در حال تغییر است و هیچ چیزی دائمی نیست؛ نه مال و مقام و نه زیبایی و شهرت. به همین دلیل، بهتر است با زمانه سازگار باشید و در برابر تغییرات آن احساس اندوه نکنید.