نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴٧٠ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

خواهی که خوار می نشوی ایعزیز من

هرگز به دم کسی نزنی پیش کس نفس

زیرا که با تو کس نکند ماجرا از آنک

بهر چه یاد می نکنی پیش من ز کس

و آنکس که شهره گشت ببد گفت دیگران

کس را بصحبتش نبود در جهان هوس

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت ها به این معنیند که اگر می‌خواهی به ذلت نیفتی، هیچ‌گاه به دیگران وابسته نباش و به حواشی زندگی توجه نکن. همچنین کسانی که به شهرت می‌رسند، معمولاً دوستان واقعی ندارند و به خاطر حرف‌های دیگران در معرض قضاوت قرار می‌گیرند. بنابراین، مراقب کسانی باش که در کنارشان هستی و به خودت تکیه کن.