شمارهٔ ۴٨١ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
ای بسا فیلسوف کارآگاه
که بمردی ببرد کار از پیش
چون رسیدش زمان آنکه خورد
نوش دولت زدش نحوست نیش
وی بسا غافل زمانه که یافت
حظ وافر ز بخت بیش از پیش
نیست نکبت ز غفلت مردم
نیست دولت ز فکر دور اندیش
چون چنین است عاقلان دانند
که کسی را نخواسته است بخویش
تیرها را غرض بود قربان
تا که را راست میرود از کیش
نرهد کس بعقل ازین دریا
سر کشتی نزد کسی به سریش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بررسی بی‌ثباتی سرنوشت و تأثیرات غفلت و عقل در زندگی انسان‌ها می‌پردازد. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که برخی از فیلسوفان و افراد باهوش ممکن است در برابر چالش‌ها شکست بخورند، در حالی که افرادی دیگر، که شاید کمتر در فکر و تأمل باشند، از بخت و اقبال بیشتری برخوردار شوند. نکبت و بدبختی نتیجه غفلت است، و افراد با فکر دوراندیش می‌دانند که کرامت و کمال را نباید تنها به خود نسبت داد. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که عقل و هوش در زندگی مهم است، اما همه چیز به یک نقطه معین و مشخص بستگی ندارد.