شمارهٔ ۴٩۴ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
دوری در آمدست که راضی نمیشود
کمتر کسی که صدر معظم نویسمش
آخر وزیر را چه نویسم که هر فقیر
دارد طمع که صاحب اعظم نویسمش
منصب بدان رسیده که اکنون گدای کوی
نپسند دار ز شاه جهان کم نویسمش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از دشواری‌های نوشتن درباره شخصیت‌های برجسته و مقامات بالای جامعه سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که وقتی می‌خواهد از وزیر و مقام‌های بلندمرتبه بنویسد، در مقابل انتظارات و خواسته‌ها دچار مشکل می‌شود. او تأکید می‌کند که حتی فقیران هم آرزو دارند درباره صاحبان قدرت خوب نوشته شود و به نوعی از اهمیت موقعیت آنها در جامعه اشاره دارد. در نهایت، شاعر اشاره می‌کند که مقام‌های عالی به گونه‌ای رسیده‌اند که حتی گدایان نیز از آنها توقع دارند که در موردشان به خوبی نوشته شود.