شمارهٔ ۴٩١ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از معشوقش می‌خواهد که اجازه دهد تا از دل شکسته‌اش بگوید. او می‌گوید که مدت زیادی است که در راه اخلاص و بندگی معشوقش تلاش می‌کند. جانش را برای او قربانی می‌کند و اگر این همکاری نباشد، دیگر دینی ندارد. شاعر به حال خود اشاره می‌کند که معشوقش باید حال او را بشناسد، به ویژه در زمان‌هایی که آسمان بدبیاری به او نیش می‌زند. او با اشاره به دردها و رنج‌ها یادآوری می‌کند که روزی خواهد رسید که آفتاب رحمت بر او تابیده و سایه‌اش را بر سر او قرار دهد. در نهایت، به این نکته اشاره می‌کند که اگر مال کسی به او برسد، به چه علت اهمیتی ندارد و در واقع او تنها یک درویش است.