شمارهٔ ۵١٧ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
بدوستی که نیاید امیدها همه راست
نه نیز هر چه بترسند از آن شود واقع
چو در میانه هر دو بلا شبی باشد
چه داند آنکه چه سازد بصبحدم صانع
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به مفهوم دوستی و ناامیدی اشاره دارد. شاعر می‌گوید که اگر دوستی نیاید، تمام امیدها بر باد می‌رود و ترس‌ها نیز به واقعیت تبدیل نمی‌شوند. او همچنین به شرایط دشوار در میانه بلاها اشاره می‌کند و این پرسش را مطرح می‌کند که چه کسی می‌داند چه چیزی در صبح جدید اتفاق می‌افتد. در کل، این شعر به عدم قطعیت در زندگی و تأثیر دوستی بر امید و ترس پرداخته است.