نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵٢۵ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

در وصیت از بزرگان جهان

گفت دانائی بفرزند خلف

با کسی کن دوستی کو در دو حال

با تو باشد همچو گوهر در صدف

بر نگردد از تو چون گردی فقیر

صحبتت داند در آنحالت شرف

هم نخواهد چون ترا بیند غنی

تا شود مالت بآسانی تلف

ور کند گردون ترا در جاه ماه

با تو دارد چهره خود بی کلف

اینت کار خوب اگر گردد تمام

اینت یار نیک اگر آید به کف

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به فرزندش توصیه می‌کند که با افرادی دوست شود که در هر دو حال، چه غنی و چه فقیر، کنار او بمانند و ارزش او را بشناسند. او تاکید می‌کند که دوستی که در سختی و راحتی با تو باشد، مانند یک گوهر در صدف است و این نوع دوستان به خوبی حمایتت می‌کنند. در نهایت، شاعر ابراز امیدواری می‌کند که چنین دوستی بیابد و زندگی‌اش با این افراد خوب و پرارزش گردد.