نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵٣۶ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

ز دلتنگی خرد را دوش گفتم

که ای بر ملک دانش گشته مالک

بسا کاندر پی کسب فضائل

کشیدم رنج در قطع مسالک

چو حاصل کردمش گفتم بیابم

بسعی او خلاصی از مهالک

بدیدم از هنر عیبی بتر نیست

بنزدیک بزرگان ممالک

خرد گفتا مشو یکباره نومید

لعل الله یحدث بعد ذلک

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از دلتنگی خود برای خرد سخن می‌گوید و به او یادآوری می‌کند که او مالک دانش و فضیلت‌هاست. او به تلاش‌هایش در کسب فضایل اشاره می‌کند و اینکه با رنج و زحمت به دنبال دانش بوده است. هنگامی که به دانش شعور و فضیلت دست می‌یابد، خواهان رهایی از مشکلات می‌شود. خرد به او توصیه می‌کند که نباید ناامید شود و به او امیدواری می‌دهد که خداوند بعد از سختی‌ها آرامشی خواهد بخشید.