نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۴٠ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

ای پسر بشنو ز من پندی بغایت سودمند

نیکبخت آنکس که چون بنیوشد آرد در عمل

چون مدام اهل غنا را بیم فقر اندر دلست

کی سر همت فرود آرد بدان صاحب دول

عزت صاحب نسب را هم نبینم اعتبار

زآنکه لرزان خمول آرد به بنیادش خلل

من گرفتم خود رسیدی از همه دنیا بکام

نی ز تو خواهد جدا کردن بناکامش اجل

عزت از حکمت طلب کان هست دری شاهوار

کاندر ایامش نیابد هیچ صاحبدل بدل

چون بنای کار بر حکمت نهی نارد فلک

گر تو باشی زنده ور نی در رسوم آن خلل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به جوانان پند می‌دهد که شنیدن و عمل کردن به سخنان حکمت‌آمیز می‌تواند زندگی‌شان را نیکبخت کند. شاعر می‌گوید که کسانی که ثروتمند هستند، همواره نگران از دست دادن دارایی‌هایشان هستند. او همچنین تاکید می‌کند که عزت و اعتبار خدشه‌پذیر است و نباید به ریشه‌اش تکیه کرد. در نهایت، او به اهمیت حکمت به عنوان اساس زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر کارها بر اساس حکمت بنا شود، سرنوشت به خوبی پیش خواهد رفت.