شمارهٔ ۵۴٢ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ای افضل زمانه که در عرصه زمین
افراشته ز رای تو شد رایت کمال
مشنو حکایت دو سه آحاد از آنکه هست
نقصان عقل یکسره در غایت کمال
دانم که نشنوی ز چه رو ز آنکه منزلست
در شأن عقل وافر تو آیت کمال
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به ستایش شخصی خاص اشاره دارد که در جهان زمانه، با داشتن عقل و کمال بی‌نظیر، سرآمد سایرین است. شاعر می‌گوید که نقص‌های انسان‌های دیگر، هیچ‌گاه نمی‌توانند به عظمت عقل و کمال او آسیب بزنند و این فرد در جایگاهی بالاست که حتی نمی‌توان به او انتقاد کرد.