شمارهٔ ۵۵۵ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به یک پیر یا خواجه نصیحت می‌کند که اگر به دنبال جاه و مقام است، باید با بزرگان و افراد با فضیلت نشست و برخاست کند. او هشدار می‌دهد که نباید بخیل باشد، چون بخل عیب بزرگی است. همچنین، اگرچه افراد با زیبایی و کمال وجود دارند، اما بدون خرد و کرم، دستاوردهایشان بی‌ارزش است. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که اگر نتوانی قدمی برداری یا سخاوت نداشته باشی، همه چیز بی‌معنی خواهد بود.