شمارهٔ ۵۶١ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
گرچه میبینم پریشان ایدل آشفته کار
روزگارت را ولیکن غم مخور در هیچ حال
در حوادث پایداری میکن و میدار امید
ای که یابی پای بوسان از پی نقص کمال
پیش بینی آنکه در اطوار هستی از ثبات
اطلسی آید ز برگ توت و بدری از هلال
بارها بر وجه پند مشفقانه گفته ام
گر ز دستت شد برون مال و منال ایدل منال
راستی غبنی بود فاحش بر ابن یمین
گر عزیزی پایمال ذل شود از بهر مال
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به شخصی اشاره دارد که در زندگی خود با مشکلات و نگران‌هایی روبرو است، اما شاعر او را به آرامش دعوت می‌کند. او به دوستی که به دنبال کمال و شکوه است، می‌گوید که در زندگی ناپایداری وجود دارد، اما نباید به خاطر آن غمگین شود. همچنین تأکید می‌کند که ارزش واقعی زندگی در چیزهای مادی و مال و اموال نیست و اگر کسی به خاطر این مسائل به ذلت بیفتد، واقعاً ضرر کرده است. شاعر از تجربه و حکمت خود برای نصیحت و هدایت استفاده می‌کند.