شمارهٔ ۵۵٧ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
سئوال کرد ز من سائلی که ای درویش
ترا عیال همی بینم و نبینم مال
بگو که وجه معاش از کجا همی سازی
کنون بصورت ماضیت چون نبینم حال
جواب دادم و گفتم که ای سلیم القلب
چه حاجت اهل خرد را در اینقضیه سئوال
یقین شناس که نان باز می نخواهد داشت
کریم بار خدائی که داد جان بعیال
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شخصی از درویش سوال می‌کند که چگونه زندگی‌اش را تامین می‌کند و عیالش را می‌بیند، اما مال و ثروت او را نمی‌بیند. درویش در پاسخ می‌گوید که انسان‌های خردمند نیازی به سوالات این‌چنینی ندارند، زیرا خداوند کریم و بی‌نیاز است و به او روزی می‌دهد. در نتیجه، درویش به توکل و توجه به خداوند اشاره می‌کند که او رزق و روزی را فراهم می‌کند.