نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۶۶ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

میدهد دست فلک دولت اصحاب یمین

بکسانی که ندانند یمین را ز شمال

و آنکه او را چو خری توبره باید بر سر

فلکش لعل به دامن دهد و زر بجوال

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تفسیر تقدیر و سرنوشت می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که سرنوشت افراد خیر (اصحاب یمین) به دست خداوند است و این افراد نمی‌دانند که چگونه باید از نعمت‌ها بهره‌برداری کنند. همچنین اشاره دارد که کسانی که نادان هستند، مانند الاغی با بار سنگین، صرفاً بار مشکلات را بر دوش می‌کشند، در حالی که خداوند به آن‌ها نعمت‌هایی چون لعل و زر می‌بخشد. در مجموع، پیام شعر به نادانی و نیاز به آگاهی در بهره‌برداری از نعمت‌های الهی اشاره دارد.