نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۶۵ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

مرو ای ابن یمین گر دهد ایام ترا

دو سه روزی دگر اندر وطن خاکی مهل

هیچ اگر ز آمدن و رفتن خود با خبری

جهد کن تا ندهی عمر بباد از سر جهل

وقت را دار غنیمت که برفت آنچه برفت

نخورد انده نا آمده خود مردم اهل

صعب گردد بتو آنکار گرش گیری صعب

بگذرد سهل گرش نیز فرو کیری سهل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به ابن یمین توصیه می‌کند که از زمان خود به خوبی بهره‌برداری کند و در این دنیا که گذراست، جهل و بی‌توجهی را کنار بگذارد. او اشاره می‌کند که ایام کوتاهی در این دنیا داریم و باید فرصت‌ها را غنیمت بشماریم، زیرا زمان گذشته دیگر باز نمی‌گردد. همچنین، یادآوری می‌کند که مواجهه با سختی‌ها ممکن است دشوار باشد اما می‌تواند به آسانی هم بگذرد، بنابراین باید با آگاهی و دانایی زندگی کرد.