شمارهٔ ۵۶٩ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر درباره وارث املاک سعد دین مسعود صحبت می‌کند و تجربه‌اش از ورود به عراق را توصیف می‌کند. او به احترام و نیکی که از این خواجه دیده، اشاره می‌کند و می‌گوید که اولین کسی بوده که در دروازه او توقف کرده است. شاعر اظهار می‌دارد که این شخصیت، با سخاوت به او کمک کرده و دیناری اعطا کرده است. اما بعد از مدتی به ناگهان مورد بی‌احترامی قرار می‌گیرد و به وضعیتی humiliating دچار می‌شود، به طوری که احساس می‌کند به شدت مورد ظلم واقع شده است. شاعر در پایان نشان می‌دهد که حتی با وجود نیکی‌های اولیه، او به ناگاه با تهمت و تحقیر مواجه می‌شود.