شمارهٔ ۵٧۶ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن اشاره به دل و نیت انسان دارد. شاعر به دل می‌گوید که اگر گوش به او دهد، حال دنیا را به او خبر می‌دهد. نفس اماره مانند صیادی است که دام گسترده و انسان‌ها را بدام می‌اندازد. طمع و وابستگی‌های دنیوی باعث فتنه در میان خاص و عام می‌شود. هر کس در دام این طمع گرفتار شود، نمی‌تواند از پرخاشگری و نارضایتی دیگران گریزان باشد. شاعر بر این باور است که خالق اسماء هر چیزی را که به نوعی فتنه است، جمع‌آوری کرده و به آن نام طمع داده است.