شمارهٔ ۵٨ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ایدل ازینجهان اگرت رای رفتنست
در نه قدم کنون که ترا پای رفتنست
از ما سوی الله ار نشوی منقطع بکل
معلوم کی بود که ترا رای رفتنست
قطع علایق است نخستین بسیج راه
آنرا کزین مقام تمنای رفتنست
دنیا پلی است بر گذر رود آخرت
دروی مکن مقام که پل جای رفتنست
هر کو نشد چو ابن یمین از جهان جهان
او را گه رحیل چه پروای رفتنست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره مفهوم سفر روحانی و جدایی از دنیا و تعلقات آن است. شاعر به افرادی اشاره می‌کند که اگر قصد رفتن به دنیای دیگر را دارند، باید قدم در این راه بگذارند. او بر این نکته تأکید می‌کند که قطع وابستگی‌های دنیوی نخستین گام در این مسیر است. شاعر دنیا را به عنوان پلی برای عبور به آخرت توصیف می‌کند و از کسانی که همچون ابن یمین از دنیای مادی آزاد نشده‌اند، می‌خواهد که نگرانی از سفر به جهان دیگر نداشته باشند. در مجموع، شعر به اهمیت جدایی از علایق دنیوی و آمادگی برای سفر به سرای دیگر می‌پردازد.