شمارهٔ ۵٧ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ایدل وفا امید مدار از مدار چرخ
کین هرزه گرد مالک ادوار خویش نیست
گر چون سپهر گرد جهان دورها کنی
یکدل به تیر می نتوان زد که ریش نیست
لطف ملک ز سگ صفتان آرزو مبر
کاندر نهاد گرگ شبانی میش نیست
هر جا که صیت مکرمت آنجا قویترست
آواز طبل و حیله روباه بیش نیست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به موضوع ناامیدی از امیدهای بی‌اساس و بی‌پایه می‌پردازد. شاعر به ما یادآوری می‌کند که نباید به چیزهایی که حقیقت ندارند دل خوش کرد. او بیان می‌کند که مانند چرخش سپهر، انسان نمی‌تواند به دروغ‌ها و فریب‌ها تکیه کند. همچنین اشاره می‌کند که افرادی با صفات زشت، نمی‌توانند مورد اعتماد باشند و در نهایت، اعمال نیک و بزرگ‌تر در اجتماع، باید با صداقت و واقعیت همراه باشد، نه با فریب و حیله.