نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵٨۵ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

پامال اگرچه چرخ جفا کرد گو بکن

ما از جفای چرخ و غم دهر فارغیم

ساقی طبیب و ما طمع از جان بریده ایم

گر نوش میچشاند و گر زهر فارغیم

محتاج کس نه ایم و نداریم غم ز کس

گر لطف میکند و گرم قهر فارغیم

ما را چو ملک و مال خرید و فروخت نیست

گر محتسب برون کند از شهر فارغیم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر بی‌تفاوتی و رهایی از مشکلات و سختی‌های زندگی است. شاعر می‌گوید که حتی اگر جهان بر ما ظلم کند، ما از درد و رنج آن فارغ هستیم. ما به هیچ کس وابسته نیستیم و حتی اگر خوشی‌ها و ناخوشی‌ها به سراغ ما بیاید، تأثیری بر حال ما ندارد. در نهایت، شاعر از بی‌نیازی و عدم وابستگی به مال و دنیا صحبت می‌کند و نشان می‌دهد که برای او مهم نیست چه بر او می‌گذرد.