شمارهٔ ۶١٨ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات بیان می‌کند که انسان خردمند در زندگی به هیچ نتیجه‌ای نرسیده و حضور دیگران، به ویژه مردم عادی، هیچ فایده‌ای ندارد. او به این نتیجه می‌رسد که نباید در زندگی خود را به غصه و رنج‌های شبانه وا دارد و تصمیم می‌گیرد نفسش را به آرامش وادارد و از درد و رنج بی‌جا دوری کند. او قول می‌دهد که داستان‌های خود را برای کسی بازگو نکند و از منت کشیدن نیز پرهیز کند. شاعر به این نکته می‌رسد که با داشتن لقمه و گوشه‌ای از زندگی، نیازی به زحمت و سختی بیشتر ندارد.