شمارهٔ ۶١۶ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
صحبت جمغی که ما را دوستان میزیستند
بر مثال صحبت اصحاب کشتی یافتم
نیکشان سهل انقیاد و نرمخو دیدم نخست
و آخر الامر از طبیعتشان درشتی یافتم
خوب سیرت زیستم با جمله شان و زهر یکی
سر بسر گفتار چون کردار زشتی یافتم
با وجود این برایشان هم نگیرم بهر آنک
دوزخی فعلند و اکثر را بهشتی یافتم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این متن، گوینده به گفتگو دربارهٔ دوستانش می‌پردازد و آن‌ها را با مسافران کشتی مقایسه می‌کند. او در ابتدا از نرمی و رفتار دلنشین آن‌ها صحبت می‌کند، اما به تدریج به خشونت درونی آن‌ها اشاره می‌کند. به رغم این تضاد، او می‌گوید که با همه آن‌ها خوب زیسته و از بدی‌های آن‌ها مطلع شده است. در نهایت، با وجود نقایص، نظرش تغییر نمی‌کند و او را هم قبول دارد و می‌گوید که برخی از آن‌ها بهشتی و برخی دوزخی‌اند.