شمارهٔ ۶٢ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر به بیان این نکته می‌پردازد که در جهان، انسان‌های بزرگی مانند کریم و فرزانه‌ها را نخواهی یافت. او به نایابی ویژگی‌های مثبت و نیکو در زمانه اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر نام این ویژگی‌ها را بدانیم، در عمل آن‌ها را نخواهیم یافت. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که هیچ چیز واقعی و معتبر در دنیا به جز نام‌ها وجود ندارد و به ابن یمین هشدار می‌دهد که به جز نام‌ها، چیز دیگری قابل بیان نیست.