شمارهٔ ۶٣۴ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر به ما می‌گوید که هر کسی با خودش در حالی است و نمی‌تواند به تنهایی دل‌خوش باشد. او در کنج عزلت خود خوشحال یا غمگین است. اگر کسی بتواند او را آرام کند، به نظر می‌رسد که بهشتی از عدم آمده است. در عین حال، اگر کسی در جستجوی مقام و منصب باشد، در نبود آن مقام، نباید احساس بدی کند. همچنین، در پی مال و ثروت نباید نگران کم و بیش آن بود. انسان باید مانند یک سکه باشد که در دستان روزگار به نرمی چرخیده می‌شود و نباید به خوبی‌ها و بدی‌های دنیا دل بسپارد، زیرا حال او به سرعت تغییر می‌کند.