شمارهٔ ۶۴٩ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
آنم که بندگی نکنم حرص و آزار
آزادگیست رسمم و این خود سزد ز من
حقا که بر سر افسر شاهی نبایدم
گر بیم آن بود که صداعی رسد ز من
شادی نمای هستم و از دولت زمان
غم نیز هم نمیخورم از محنت ز من
اکنون زمانه گرچه شمار از کسی نیافت
کز جهل فرق می نکند کیل را ز من
غمگین مباش ابن یمین ز آنکه پیش ازین
جمعی گرفته اند بدل تیره را ز من
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن شعری از شاعر بزرگ ایرانی، ابن یمین، است. شاعر در این شعر بیان میکند که او از بندگی و حرص به دور است و به آزادی خود اهمیت میدهد. او به شاهی که در مقام و قدرت است، تأکید میکند که نباید نگران اموری باشد که از او ناشی میشود. همچنین، شاعر اشاره دارد که در زمانهای که مردم از درد و غم رنج میبرند، او به شادمانی و خوشی میاندیشد. او تاکید میکند که نباید از تغییرات و مشکلات زندگی غمگین بود، چرا که بسیاری دیگر نیز چنین حالتی را تجربه کردهاند.