شمارهٔ ۶۴۴ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به این معنی است که آنچه که زمان نمی‌بیند و زمین نمی‌شنود، در درون ما وجود دارد. شاعر از مخاطب دعوت می‌کند که بیاید و این زیبایی یا حقیقت نهفته را در گل ما ببیند. به نوعی، اشاره به عمیق‌تر بودن تجربیات انسانی و زیبایی‌های درونی دارد.