شمارهٔ ۶۵ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)
ای شده ظاهر پرست باطنت آباد کن
خرقه پاکت چه سود چون بدنت پاک نیست
مرد ره عشق را گر قدمی همدم است
صاحب سجاده و شانه و مسواک نیست
گر بفلک بر کشی دامن رفعت چو مهر
صبح صفت گر ز صدق جیب دلت چاک نیست
روی براه آر چست ترک گرانی بگیر
هر که سبکبار نیست چابک و چالاک نیست
چون بکسی از زرت می نرسد بهره ئی
آنچه تو خوانی زرش ایعجب ار خاک نیست
هر که رسد نزد تو روزی خود میخورد
چون نخورد رزق تو ز آمدنش باک نیست
نیک و بد دهر چون میگذرد لاجرم
ابن یمین زین دو حال خرم و غمناک نیست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به اهمیت باطن و نیات در مقایسه با ظاهر می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که ارزش ظاهری و اعمال سطحی بدون درون پاک و نیت صحیح هیچ فایده‌ای ندارد. او می‌گوید که عشق واقعی نیاز به تلاش و حرکت دارد و صرف داشتن وسایل عبادی کافی نیست. همچنین، تأکید می‌کند که انسان باید در زندگی سبکبار و چالاک باشد و به دنبال حقیقت باشد. در نهایت، شاعر به گذر زمان اشاره می‌کند و بیان می‌نماید که نیک و بد دنیا در نهایت هر دو گذرا هستند و نباید موجب نگرانی شوند.