شمارهٔ ۶۴ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
آنکه از برق سحاب کرم شامل او
تا ابد طی را دل و جان در تابست
و آنکه خصمش بمثل گر بود از آهن و روی
درگه معرکه لرزنده تر از سیمابست
تیغ چون آب وی و سینه پر آتش خصم
دشنه رستم دستان و دل سهرابست
اتفاق همه خلقان جهان هست بر آنک
پهلوانی که بدین زور وتوان و تابست
حارس و حامی اقلیم هنر شیخ علیست
که به بیداری او چشم فلک در خوابست
بجز این ورد ندارند گروهی که مدام
رویشان از پی طاعت بسوی محرابست
که سرافراز جهان شیخ علی باقی باد
کز نم ابر کفش کشت امل شادابست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به ستایش شخصیت و قدرت شیخ علی میپردازد. او از دشواریهای پیروزی بر دشمنان میگوید، در حالی که با اشاره به نیروی شیخ علی، او را حافظ و حامی هنر و ادب معرفی میکند. شاعر بر این باور است که به خاطر بیداری و وجود شیخ علی، دیگران در حال عبادت و خدمت به خداوند هستند. در پایان، شاعر آرزو میکند که شیخ علی همچنان سرافراز و پایدار باشد، و از برکات او بهرهمند شود.