نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۵٢ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

ای عزیز ار نصیحتی کنمت

در بدو نیک آن تفکر کن

گر پسند آیدت ز من بشنو

ور نه نشنوده اش تصور کن

اولا صدر شو باستحقاق

پس بمجلس درون تصدر کن

ردف را از ردیف بازشناس

بعد از آن دعوی تشعر کن

با بزرگان ره تواضع گیر

با فرو مایگان تکبر کن

وسط کارها نگه میدار

نه زبونی و نه تهور کن

نی چو طاوس خود نما میباش

نه بویران وطن چو کنگر کن

یا نه با نیک و بد بساز و برو

شبه را هم طویله در کن

با مسیحا بمصلحت خر را

در طویله کش و هم آخور کن

دمبدم روزگار میگذرد

تو تماشای این تغیر کن

چون تباشیر صبحدم بدمد

عزم تبسی و میل و متقر کن

همچو ابن یمین بساقی گوی

دور بگذشت ساغری پر کن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، نویسنده به مخاطب نکاتی راجع به زندگی و رفتار ارائه می‌دهد. او ابتدا می‌گوید که در شروع کارها باید فکر کرد و اگر نصیحتی به پسند آمد، آن را بپذیرید. سپس بر اهمیت جایگاه و ارجمندی در هر مجلس تأکید می‌کند و بر این نکته تأکید دارد که باید با بزرگ‌ترها با تواضع و با کوچک‌ترها با احترام رفتار کنیم. نویسنده به دوری از افراط و تفریط و حفظ اعتدال در کارها اشاره می‌کند و می‌گوید که نباید مانند طاووس خود را به نمایش بگذاریم و نه باید در وطن خود بی‌توجه باشیم. او همچنین به این نکته اشاره می‌کند که باید با نیکوکاران و بدکاران مدارا کرد و هر روز تغییرات زندگی را مورد توجه قرار داد. در پایان، توصیه می‌کند که از خوشی‌های زندگی بهره ببریم و لحظات زیبا را جشن بگیریم.