نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۶٣ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

پریشان باد هر کو خاطری را

ز فعل خویشتن دارد پریشان

اگر بازی ز صیدی برکند پر

پدید آرد قضا در هر پریش آن

گروهی را که ایذا گشت عادت

هزاران لعنت ایزد بر ایشان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان حالاتی می‌پردازد که انسان‌ها به خاطر افعال و رفتاری که دارند، دچار پریشانی و ناامنی می‌شوند. اگر کسی به اشتباهی دچار شود، سرنوشت و قضا در این پریشانی نقش دارد. همچنین، شاعر به گروهی اشاره می‌کند که عادت کرده‌اند به اذیت کردن دیگران و برای آن‌ها لعنت خداوند را می‌طلبد. به‌عبارتی، این متن هشداردهنده‌ای درباره عواقب منفی رفتار نادرست و تأثیر آن بر خود و دیگران است.