شمارهٔ ۶۶٧ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به این معناست که جهان برای انسان‌های عاقل و خردمند ارزشی ندارد اگر خود را زیر بار مشکلات و رنج‌ها قرار دهند. اگر کسی می‌تواند از این مشکلات دور شود، باید سعی کند تا زندگی خود را آسان‌تر کند. عمر کوتاه است و تنها یک نفس حاصل عمر ماست، پس باید آن را غنیمت شمرد. انسان اگر از نامرادی و ناپختگی دور باشد، می‌تواند جان خود را نجات دهد و به سعادت برسد. شاعر به اهمیت آگاهی و شناخت خود اشاره می‌کند و می‌گوید اگر انسان خود را بشناسد، می‌تواند زندگی خود را به نیکی و درستی شکل دهد و از زندگی مادی به زندگی معنوی برود. به طور کلی، این شعر دعوت به خودشناسی و تلاش برای رسیدن به کمال و خوشبختی است.