شمارهٔ ۶٧۴ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

غزلی از ابن یمین به باد صبحگاهی است که به علاء الدوله و دین آصف ارسال شده. شاعر از نام محمد به عنوان دین‌پناه یاد می‌کند و می‌گوید که او مانند مسیح، می‌تواند جان‌های زیادی به مردم ببخشد. او اشاره می‌کند که مردم دنیا زیر سلطه او هستند و هرگز کسی مثل او نداشته‌اند. همچنین بیان می‌کند که اگر حق خدمت او را فراموش کرده‌اند، اما او هنوز حقوقی بر گردن آن‌ها دارد. ابن یمین از احساس فراق و ناامیدی خود می‌گوید و از علاء الدوله درخواست می‌کند که او را فراموش نکند و به یاد داشته باشد، چون کمال و جاه او هیچ گاه نباید کم شود.