نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶٧١ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

خرم اینقصر دلفروز که بر روی زمین

ارم و خلد برین نیست اگر هست جز این

نی چه جای ارم و خلد برینست کز او

هم ارم تیره همی گردد و هم خلد برین

خاصه آندم که در او پادشه تاجوران

باشد از بهر تماشا و طرب تخت نشین

شاه یحیی جوانبخت که در هیچ هنر

خرد پیر ندیدش بجهان هیچ قرین

آنکه خاک در این کاخ ز عکس رایش

آمد از روی صفا رشک ده ماء معین

وانکه از تربیتش بانی اینقصر مشید

سر ز شعری گذرانید چو اینشعر متین

فخر عالم هبه الله که در دولت شاه

بهزارش به ازین بخت جوان هست ضمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی‌های یک قصر دلپذیر و بهشت‌مانند اشاره دارد و بیان می‌کند که این مکان بر روی زمین، برتر از هر بهشت و جلوه‌ای است. همچنین به شخصیت شاه یحیی، که در هنرها بی‌نظیر است، اشاره می‌شود و به قدرت او در ایجاد این مکان زیبا و شکوه سلطنتش پرداخته می‌شود. شاعر با توصیف کاخ و پادشاه، حس طرب و شگفتی‌اش را از این زیبایی‌ها و شکوه به نمایش می‌گذارد. در نهایت، تاکید بر این است که بخت جوان و زمانهٔ خوش این شاه، ارزشمندتر از هر چیز دیگری است.