شمارهٔ ۶٧٧ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره اهمیت و ارزش سخن و فکر فرزندی است که با تلاش و فکر عمیق به وجود آمده است. شاعر می‌گوید که این فرزند را نمی‌توان به نااهلان و افراد دون واگذار کرد. اگرچه ممکن است دادن چنین فرزندی آسان باشد، اما این کار نادرست و ناپسند است. فرزندانی که با فکر و عمیق پرورش یافته‌اند، شایسته‌اند که به افرادی عاقل و شایسته تحویل داده شوند. به ویژه زمانی که این فرزند برای ازدواج و کابینش مورد خواستگاری قرار می‌گیرد، این امر دشوارتر از جان دادن خواهد بود.