نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ٧٠١ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

هر چند روزگار کند پست مرد را

از همت بلند نشاید بکاستن

رزقت چو از خزانه خالق مقدرست

دون همتی بود ز در خلق خواستن

بنشین بعزت از پی کاریکه کار تست

تا پیش کس بپای نباید بخاستن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار بیانگر این هستند که اگرچه زندگی ممکن است انسان را به پستی و سقوط بکشاند، اما نباید از آرزوها و همت‌های بلند خود دست برداریم. رزق و روزی هر فرد از جانب خداوند مقدر شده است و خواستن از مردم، نشانه نداشتن همت است. در عوض، بهتر است با عزت و افتخار به دنبال کار خود برویم و هیچ‌گاه از کسی درخواست کمک نکنیم.