نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ٧٠۴ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

هر کرا یاد بنده میآید

بکرم بندگی من برسان

زان بمفرد نمیدهم زحمت

که همی ترسم از ملالتشان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از یاد کردن از خدا سخن می‌گوید و درخواست می‌کند که بنده‌اش را به بندگی‌اش نزدیک کند. او نگران است که مبادا خستگی و ملالتی برای خداوند ایجاد کند و از این بابت نگران است.