شمارهٔ ٧١٨ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
بر فلک دل منه ار بوی خرد یافته‌ای
که نبینی به وجود آمده ناحق‌تر از او
عاقل امروز کسی را نهد این دون‌پرور
که نباشد به جهان هیچکس احمق‌تر از او
لاجرم هرکه بود رونق عقلش کمتر
هیچکس را نبود کار به‌رونق‌تر از او
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به نقد انسان‌هایی می‌پردازد که خود را عاقل و خردمند می‌دانند، در حالی که در واقع احمق‌تر از دیگران هستند. او تأکید می‌کند که هرچه عقل یک فرد کمتر باشد، خود را بالاتر از دیگران تلقی می‌کند و این کار را نشانه‌ای از جهالت او می‌داند. در نهایت، او به نوعی بر این نکته تأکید می‌کند که دارایی عقل و خرد واقعی در جهان کم‌یاب است و بسیاری از افراد خود را عاقل می‌دانند در حالی که واقعاً بی‌خود و ناآگاه هستند.