شمارهٔ ٧٣٢ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
مرد عاقل نرود در پی کاری که در آن
هر کسی تهمت دیگر نهد اندر حق او
عاقل آنست که فکرش بمقامی برسد
که بگویند پس از وی همه کس منطق او
زیر زین رام کند توسن ایام چنان
کز لگامش نکشد سر پس ازین ابلق او
گر ز دریای فلک میل گذارش باشد
شود از قوت رایش مه نو زورق او
چون بدین پایه رسد مرد زند هر سو دست
دست احداث مقید نکند مطلق او
هر که بر اسب مراد دل خود گشت سوار
شاه گیری نکند پس چه کند بیدق او
میکند ابن یمین نیز در احوال جهان
فکر تا حل شودش مسئله مغلق او
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن درباره ویژگی‌های یک مرد عاقل و حکیم است. فرد عاقل نباید به کارهایی بپردازد که در آن به او تهمت زده می‌شود. او باید به سطحی از تفکر برسد که دیگران منطق او را بپذیرند. اگر او بتواند بر زمان و چالش‌ها تسلط یابد، می‌تواند به مهارت‌های بیشتری دست یابد. وقتی فردی به خواسته‌اش دست یابد، دیگر به دنبال قدرت نمی‌گردد. در پایان، شاعر به تفکر عمیق ابن یمین اشاره میکند که در تلاش است تا مسائل پیچیده زندگی را حل کند.